پادنویس | حمید حکاکی | برندگاه

خوب بودن؛ دشمن برند بودنزمان تقریبی مطالعه ۳ دقیقه

برند تک‌تک یک برند نوستالژیک رو به انتقراض

همه‌ی ما با شنیدن نام برند «تک‌تک» یک حس نوستالژیک و خوب را تجربه می‌کنیم، آن‌ها که کمی قدیمی‌تر هستند به یاد «کیت‌کت» می‌افتند و لبخندی بر لبانشان نقش می‌بندد. نام‌ برندها تلنگری هستند برای یادآوری احساسات خوبی که به آن‌ها سنجاق شده‌اند. حال «تک‌تک» مانند بسیاری از برندهای شرکت «مینو» و برندهای نوستالژیک ایران، این روزها اصلاً خوب نیست. همه‌ی آن‌ها دچار نوعی آفت شده‌اند آفت خو گرفتن به خوب بودن. البته اگر این خوب بودن را درفروش و بازار تعبیر کنیم وگرنه در کیفیت می‌توان گفت در رده‌ی خوب که نه در رده‌ی بدها قرار می‌گیرند.

برند تک تک | برندگاه
ویفر شکلاتی تک‌تک، یک برند نوستالژیک رو به نابودی است

[irp]

هیس! تمام بازار مال من است!

برند «هیس!» مانند بسیاری از برندهای نوپای کارخانه‌ی «شیرین عسل» با جسارت و خوش‌فکری، عالی بودن را انتخاب کرده و در بازار بی‌رقیب است. نام خوب، بسته‌بندی قابل قبول، کیفیت و طعمی بسیار عالی آن را بدل به یک برند خوب در بین ایرانی‌ها نموده. در مقابل «تک‌تک» برندی است که آگاهی، تمایز و احترام زیادی دارد اما رکن چهارم برند که ارتباط آن با مصرف‌کننده است را به‌واسطه‌ی کیفیت متوسط و حتی ضعیف ازدست‌داده و از دست دادن این رکن اساسی، به مرور؛ باعث می‌شود احترام آن در بین مصرف‌کنندگان پایین آمده و به یک خاطره بدل شود. چیزی مانند ماشین پیکان که امروز تنها یک خاطره‌ی نوستالژیک زیباست، اما حضور آن در امروز و در زندگی روزمره امری ناخوشایند است.

ویفر شکلاتی هیس، یک برند جدید و خوب | برندگاه
ویفر شکلاتی هیس، یک برند نسبتا جدید با نامی خوب، بسته‌بندی قابل قبول، کیفیت و طعمی بسیار عالی به راحتی سهم عمده‌ی بازار را مال خود نموده است.

برای برند بودن باید …

برای برند بودن باید به‌جای یک کالا یا خدمت در دست مشتری، تبدیل به مفهومی در ذهن او شد. باید این حضور ذهنی به‌قدری قوی باشد که مانند مخدری به ذهن مشتری تلنگر زده و فارغ از نیاز به کالا یا خدمات آن را طلب کند. برندهای نوستالژیک این جایگاه ذهنی را دارند اما به‌آسانی و آرامی این موهبت را از دست می‌دهند. برای ایجاد و تداوم این احساس باید عالی بود، خوب بودن شمارا به یک کالای مصرفی و فله بدل می‌کند و البته بد بودن که تکلیف مشخصی دارد. همیشه خو گرفتن به خوب بودن و داشتن سهم مشخصی از بازار آسان‌تر از برند بودن است. برند بودن و شدن، تصادفی نیست نتیجه‌ی یک انتخاب آگاهانه و استراتژی‌های دقیق است.

باید به سمت فناوری‌های جدید رفت، باید کیفیت را بهبود داد ، باید بر روی بسته‌بندی بیشتر کارکرد باید استراتژی‌هایی قوی‌تر داشت و باید واقعا خواست تا توانست علاوه بر گذشته‌های تاریخی درخشان به حال و آینده نیز افتخار کرد.

برندهایی در حال زیست نه زندگی

ایجاد یک برند فرایندی پیچیده و زمان‌بر است، هیچ برندی یک‌شبه ایجاد نخواهد شد، ۳ تا ۷ سال زمان کمی نیست برای رسیدن به این جایگاه؛‌ اما می‌توان یک‌شبه تیشه به ریشه‌ی یک برند زد. صاحبان امروزه‌ی این برندهای نوستالژیک تبر برداشته‌اند و می‌خواهند از درخت گردوی چندین ساله، هیزم تهیه کنند. هرچند قدرت جایگاه ذهنی برندهای نوستالژیک زیاد است و با سختی به بقای خود ادامه می‌دهند؛ اما نگذاریم این لقمه‌های آماده به روزگار «کفش ملی‌ها» و … دربیایند.

 

حمید حکاکی | ۱۶ مرداد ۱۳۹۶

 

0 0 vote
امتیاز مقاله
اشتراک در دیدگاه‌ها
با خبرم کن
guest
0 دیدگاه
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x